Μία μελέτη δείχνει ότι η μαστίχα και το μαστιχέλαιο χίου περιέχουν τουλάχιστον 70 ουσίες οι οποίες επιδεικνύουν πολυάριθμες φαρμακευτικές ιδιότητες.

Σύγχρονη επιστημονική έρευνα έχει πιστοποιήσει πολλά από τα οφέλη της κατανάλωσης μαστίχας που εικάζαμε πως υπάρχουν, ενώ έχει φανερώσει και άλλα που δεν γνωρίζαμε.
Η χημική σύσταση της ρητίνης και του μαστιχέλαιου έχει αναλυθεί και κάποια συστατικά έχουν απομονωθεί και ταυτοποιηθεί. Παρ' όλα αυτά, η ακριβής σύνθεση της μαστίχας Χίου δεν είναι ακόμα γνωστή. 

Ευεργετικά οφέλη τις  μαστίχα και τα παράγωγά της μπορούν να καταπολεμήσουν πολλά παθογόνα βακτήρια όπως, για παράδειγμα, τα Escherichia coli, Bacillus subtilis, Staphylococcus aureus, Porphyromonas gingivalis αλλά και μύκητες όπως διάφορα στελέχη της Candida.
Μοναδικά τερπένια όπως το απινένιο. το β-μυρκένιο, το β-καρυοφυλλένιο, το λιμονένιο και η περιλλυλ-αλκοόλη συναντούν τις πολυφαινόλες της μαστίχας, δικαιολογώντας τις αντιβακτηριακές και αντιοξειδωτικές της ιδιότητες.
Επιστημονικά στοιχεία καταδεικνύουν πως τα συστατικά της μαστίχας συνεργάζονται το ένα με το άλλο, ώστε να αποδώσουν στη μοναδική αυτή ρητίνη τις ξεχωριστές ιδιότητές της. 

Μαστίχα και στοματική υγιεινή  Η μάσηση της μαστίχας Χίου διεγείρει τη λειτουργία των σιελογόνων αδένων και αυξάνει την έκκριση σάλιου1, γεγονός που συμβάλλει στον αυτοκαθαρισμό του στόματος. Η μοναδική της σύνθεση την καθιστά προληπτικό και, πιθανόν, θεραπευτικό μέσο κατά της τερηδόνας. Ένα πολύ κοινό βακτήριο της στοματικής κοιλότητας είναι το Streptococcus mutans, το οποίο μπορεί, όταν αποικίσει την οδοντική επιφάνεια, να αρχίσει την αποικοδόμησή της με τελικό αποτέλεσμα τη γνωστή τερηδόνα.

Σειρά επιστημονικών ερευνών με επικεφαλής τη δρα Alev Aksoy απέδειξε πως η μαστίχα Χίου έχει σημαντική αντιβακτηριακή επίδραση έναντι του συγκεκριμένου βακτηρίου, προστατεύοντας ουσιαστικό από τερηδόνα. Επιπρόσθετα, η αντιμικροβιακή της δράση συμβάλλει στην εξουδετέρωση μικροοργανισμών που προκαλούν σχηματισμό οδοντικής πλάκας και κακοσμία του στόματος.
Αξίζει επίσης να αναφερθεί πως ο εμπλουτισμός της μαστίχας Χίου με φθόριο (συγκεκριμένα φθοριούχο νάτριο), στοιχείο με γνωστή αντιτεριδονική δράση, συμβάλλει τα μέγιστα στην καλή στοματική υγιεινή.

Θωρακίζοντας το πεπτικό σύστημα Η μαστίχα Χίου χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα ως φάρμακο για τις διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος. Μεγάλος αριθμός μελετών αποδεικνύει τις ευεργετικές επιδράσεις της στο πεπτικό σύστημα. Η μαστίχα Χίου παρουσιάζει δραστηριότητα κατά του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού.
Η μελέτη1 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η μαστίχα Χίου σε ενδεδειγμένες ποσότητες έχει σαφή βακτηριοκτόνο δράση στο ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού.

Ασπίδα εναντίων των καρδιαγγειακών  Η μαστίχα Χίου φαίνεται να παρουσιάζει προστατευτική δράση στην καρδιά και στα αγγεία, καθώς μελέτες δείχνουν ότι η κατανάλωσή της μειώνει τα επίπεδα της ολικής χοληστερόλης, της LDL («κακής») χοληστερόλης, της λιποπρωτεΐνης α. ενώ παράλληλα προστατεύει καθολικά την LDL χοληστερόλη από οξείδωση (μια διαδικασία που βάζει τον θεμέλιο λίθο για τη δημιουργία αθηρωματικής πλάκας στα αγγεία). Ακόμα και το σάλιο που προέρχεται από τη μάσηση της μαστίχας Χίου, αποδείχθηκε πως μπορεί να συμβάλλει εργαστηριακά στην αναστολή της οξείδωσης της «κακής» χοληστερόλης.
Αξιοσημείωτο είναι επίσης πως στη μελέτη σε ανθρώπους, η οποία έδειξε μείωση της χοληστερόλης με την κατανάλωση 5 γραμμαρίων σκόνης μαστίχας καθημερινά, διαπιστώθηκε και στατιστικά σημαντική μείωση στα επίπεδα ενζύμων που σχετίζονται με την ηπατική λειτουργία, κάνοντας τους ερευνητές να μιλούν και για ηπατοπροστατευτική δράση.

Οι αντικαρκινικές ιδιότητες  Την τελευταία δεκαετία, ένας αυξανόμενος αριθμός εργαστηριακών μελετών μάς οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η μαστίχα Χίου ενδέχεται να διαθέτει αντικαρκινικές ιδιότητες έναντι διαφόρων μορφών κακοήθων νεοπλασιών, όπως ο καρκίνος του προστάτη, του παχύ εντέρου, του πνεύμονα, του στόματος και του παγκρέατος.
Τα συστατικά της μαστίχας που ανήκουν στην τάξη των τριτερπενοειδών εικάζεται πως είναι υπεύθυνα για τις αντικαρκινικές της ιδιότητες, οι οποίες αφορούν κυρίως τον αναχαίτιση του ανεξέλεγκτου κυτταρικού πολλαπλασιασμού, μέσω εξωγενών και ενδογενών μονοπατιών της απόπτωσης (του «προγραμματισμένου» δηλαδή κυτταρικού θανάτου).

Leave your comments

Comments

  • No comments found