Ίαμος , ο μάντης και αρχηγέτης, ιδρυτής των Ολυμπιακών Αγώνων. Ο Ίαμος είναι πρόσωπο στην Ελληνική Μυθολογία, γιος του Απόλλωνα και της Ευάδνης από την Πιτάνη, κόρης του Ποσειδώνα, και γενάρχης των Ιαμιδών. δισέγγονος, από την πλευρά της μητέρας του, του θεού ποταμού της Λακεδαίμονος χώρας Ευρώτα.

Θεϊκή η καταγωγή του Ίαμου προδιέγραφε την πορεία του ως ήρωα της Ολυμπίας και ως γενάρχη της ιερατικής οικογένειας των Ιαμιδών κατά την παράδοση η Ευάδνη όπως και πολλές άλλες κόρες που ένιωσαν την ντροπή της διαφθοράς τους από ένα θεό, μόλις γεννήθηκε ο Ιάμος εγκαταλείφθηκε από τη μητέρα του  αλλά με το θέλημα των θεών το παιδί ανέθρεψαν δυο φίδια (πολύ συχνά παίζουν ρόλο στην πρόσκτηση της μαντικής ικανότητας) με γκρίζα μάτια, ταΐζοντας τον με το άκακο φαρμάκι της μέλισσας.

Μετά τη θαυματουργή σωτηρία του, η Ευάδνη βρήκε το γιο της ξαπλωμένο ανάμεσα σε ανθισμένους μενεξέδες. έτσι το ονόμασε Ίαμο, το παιδί με τους μενεξέδες. Ο θνητός σύζυγος της Ευάδνης βασιλιά της Αρκαδίας Αίπυτο ρώτησε για το παιδί το μαντείο των Δελφών εκεί πήρε χρησμό κι ο Θεός του απάντησε πως ο μικρός Ίαμος θα γινόταν περίφημος μάντης και αρχηγός ενός μεγάλου γένους ιερέων και μάντεων. ο οποίος τελικά και ανέλαβε να τον αναθρέψει. 

Έτσι ο Ίαμος, όταν έγινε έφηβος, διάβηκε κάποια νύχτα τον Αλφειό ποταμό, και  επικαλούμενος  ότι  άκουσε "φωνή εξ ουρανού" από των θεϊκό πατέρα του Απόλλωνα και τον θεϊκό παππού του Ποσειδώνα. ο Απόλλωνας του μίλησε και του είπε να ακολουθήσει τη φωνή που άκουγε. που τον διέταζε ν' ακολουθήσει την κατεύθυνσή της. Έτσι ακολουθώντας τη φωνή έφθασε στο Κρόνιο της Ολυμπίας όπου κατασκεύασε βωμό και ίδρυσε το μαντείο του μεγάλου Διός, του είπε να παραμείνει εκεί μέχρι να έρθει ο Ηρακλής , και να ιδρύσει τους ολυμπιακούς αγώνες που αργότερα θα γίνονταν περίφημοι και πανελλήνιοι.

Ο πατέρας του  δίδαξε ακόμη τη γλώσσα των πουλιών και πώς να ερμηνεύει τα μηνύματα των ιερών σφαγίων. Ο  Ίαμος έζησε στο Κρόνιο της Ολυμπίας στο οποίο και έμεινε μέχρι το θάνατό του, ως μάντης με θεϊκή καταγωγή. 

Έτσι ο Ίαμος στάθηκε ο γενάρχης της μεγάλης και πλούσια οικογένειας των Ιαμιδών, που ζούσε τιμημένη στην Ολυμπία και για πολλούς αιώνες υπηρετούσε στο ναό και στο μαντείο του Δία. Στο μαντείο αυτό τον διαδέχθηκαν τα παιδιά του και τα εγγόνια του. Το γένος τους έμεινε γνωστό με το όνομα Ιαμίδες, κατά των  Πίνδαρο, η οικογένεια των Ιαμιδών ξεκινώντας από την Αρκαδία - ήδη ο Έλατος και ο Αίπυτος ήταν Αρκάδες, και η Ευάδνη στην Αρκαδία είχε μεγαλώσει- ήταν απλωμένη από τη Σπάρτη και τη Μεσσηνία ως την Ηλεία και τη Σικελία.

Η ιδιαίτερη μαντική τους μέθοδος ήταν η παρατήρηση της φλόγας που ανέβαινε από το ζώο καθώς καιγόταν στο βωμό (εμπυρομαντεία). Παράλληλα όμως χρησιμοποιούσαν και άλλους τρόπους μαντικής, όπως την παρατήρηση των σπλάχνων ή του δέρματος των θυμάτων. Φαίνεται ότι είχαν αποκτήσει και κάποια πολιτική δύναμη, που περιορίστηκε όμως σημαντικά όταν η Ολυμπία κατακτήθηκε από τους Ηλείους.